Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Δείτε Τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Από Το Σούρουπο Μέχρι Την Αυγή

Photo Credit: NASA

Οι ουρανό-παρατηρητές στις περισσότερες χώρες του βορείου ημισφαιρίου μπορούν να παρατηρήσουν τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ( ISS ) να κάνει πολλαπλά περάσματα στον ουρανό κάθε μέρα κατά τη διάρκεια της επόμενης εβδομάδας.

Όσο οι ουρανοί είναι καθαροί μέχρι την 10η Ιουνίου (ανάλογα με την τοποθεσία σας), το εργαστήριο σε τροχιά θα εμφανιστεί ως ένα φωτεινό λευκό αστέρι να γλιστράει αθόρυβα σε όλο τον εναέριο ουρανό για περίπου 2 έως 5 λεπτά, τρεις, τέσσερις, ακόμα και πέντε φορές από το σούρουπο μέχρι την αυγή.

Μία φορά το χρόνο το υψηλής ταχύτητας 90λεπτο αντικείμενο σε τροχιά παραλληλίζεται στενά με τα μερόνυχτα της Γης για μια χρονική περίοδο περίπου μιας εβδομάδας. Αυτό του επιτρέπει να ίπταται σε σχεδόν συνεχή ηλιοφάνεια, φωτίζοντας το - σε τροχιά - εργαστήριο για τους ουρανό-παρατηρητές στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη από 40 ° έως 55 °. Αυτό είναι περίπου βόρεια της Ρώμης έως νότια της Μόσχας.

Το μεγαλύτερο διαστημόπλοιο που κατασκευάστηκε ποτέ, ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός είναι περίπου το μέγεθος ενός γηπέδου ποδοσφαίρου και είναι καλυμμένος με γυαλιστερές μεταλλικές επιφάνειες. Επίσης, έχει πολλούς υψηλά αντανακλαστικούς ηλιακούς συλλέκτες. Αυτό τον καθιστά εύκολα ορατό με γυμνό μάτι, ακόμη και από μολυσμένες με φως πόλεις.

Στην πραγματικότητα, σε ορισμένα περάσματα, όταν οι ηλιακοί συλλέκτες είναι προσανατολισμένοι σωστά, η φωτεινότητα του σταθμού μπορεί να είναι στο ίδιο επίπεδο με τον πλανήτη Αφροδίτη, που τώρα λάμπει σαν φάρος στο δυτικό ουρανό μετά από το σκοτάδι, το δεύτερο φωτεινότερο ουράνιο αντικείμενο τη νύχτα μετά την φεγγάρι.

Διανύοντας περίπου 280 μίλια και ταξιδεύοντας 17.000 μίλια την ώρα, ο επανδρωμένος δορυφόρος μοιάζει με ένα λαμπρό αστέρι που γλιστράει γρήγορα κατά μήκος του ουρανού. Είναι επίσης εύκολα διακριτός από ένα περαστικό αεροπλάνο επειδή ο διαστημικός σταθμός θα λάμπει με ένα λευκό, συνεχόμενο φως.

Ως επιπρόσθετο άθλημα, τα τελευταία χρόνια οι χρήστες ερασιτεχνικών τηλεσκοπίων είναι σε θέση να εντοπίσουν και να φωτογραφίσουν το εργαστήριο σε τροχιά, μερικές φορές ακόμη και όταν διέρχεται μπροστά από το φεγγάρι.

Σεληνιακή διέλευση του ISS πάνω από την Θάλασσα της Γαλήνης.
Photo Credit: Ian Sharp

Μεγαλύτερα ερασιτεχνικά τηλεσκόπια που μπορούν να ακολουθήσουν την γρήγορη κίνηση του ISS κατά μήκος του ουρανού αποκαλύπτουν πραγματικές λεπτομέρειες των μονάδων του σταθμού και από τους ηλιακούς συλλέκτες.

Photo Credit: Konstantinos Basilakakos Photography


Το 'κόλπο' για να δείτε όλη αυτή την ουράνια δράση είναι να ξέρετε πότε και πού να κοιτάξετε προς τα πάνω. Οπότε μείνετε συντονισμένοι για περισσότερες λεπτομέρειες. Και αρπάξτε την επόμενη καθαρή νύχτα αυτή την εβδομάδα και παρακολουθήστε το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό να κάνει πολλαπλά περάσματα από πάνω σας.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Μία Σταγόνα Ιστορίας

Photo credit: Gregory Harbaugh

Αυτή η εικόνα λήφθηκε το Φεβρουάριο του 1997, κατά τη διάρκεια του STS-82. Η αποστολή αυτή ήταν η 22η πτήση για το διαστημικό λεωφορείο Discovery και, όπως απεικονίζεται στο όνομά της, η 82η αποστολή του πλέον 'συνταξιούχου' προγράμματος του διαστημικού λεωφορείου. 

Ο πρωταρχικός στόχος αυτής της αποστολής ήταν να εξυπηρετήσει το Hubble - η τρίτη από τις πέντε καταμετρημένες αποστολές. Το STS-82 αντικατέστησε δύο παλιά κομμάτια του εξοπλισμού του Hubble με δύο νέα όργανα έτοιμα να φέρουν τις επόμενες μάχιμες εικόνες του Hubble στην επιστημονική κοινότητα και στο ευρύ κοινό. Επιπλέον, οι αστροναύτες εξυπηρέτησαν και αντικατέστησαν μερικά άλλα μέσα και υλικά.

Αυτή η εικόνα λήφθηκε από τον Gregory Harbaugh κατά το δεύτερο διαστημικό περίπατο της αποστολής επιδιόρθωσης. Ο αστροναύτης στην εικόνα είναι ο Joseph Tanner, μπορείτε να δείτε τη λίστα ελέγχου της αποστολής του που βρίσκεται στο αριστερό του χέρι, καθώς και τον Gregory στην αντανάκλαση της προσωπίδας. Ακριβώς πάνω από το αριστερό χέρι του Joseph, μπορείτε να δείτε το πρυμναίο τμήμα του Discovery. Λίγο πιο πέρα, στο φόντο πίσω, μπορείτε να δείτε τη Γη. Ακόμη πιο πίσω στο φόντο, μπορείτε να δείτε τον ήλιο να παρέχει λίγο έντονο και δραματικό φως. 

Στο διάστημα, ο ήλιος (και ο «ουρανός» σε γενικές γραμμές) είναι πολύ διαφορετικός, διότι δεν υπάρχει μια ατμόσφαιρα να σκορπίσει το φως του. Εξαιτίας αυτού, ο ήλιος είναι πολύ φωτεινός και ο γύρω ουρανός είναι πολύ σκοτεινός. 

Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

Αστρικό Τρίο

Photo Credit: Fred Espenak


Μετά το σούρουπο την Τετάρτη 29 Μαΐου, κοιτάξτε νότια για τρία από τα φωτεινότερα "αστέρια" σε αυτό το τμήμα του ουρανού. Στην κορυφή του τριγώνου είναι το πορτοκαλί αστέρι Αρκτούρος, γνωστός στη μυθολογία και ως «φύλακας της αρκούδας». Βρίσκεται στον αστερισμό του Βοώτη, που είναι σε σχήμα χαρταετού, κάτω από τον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου. Ο Αρκτούρος θεωρείται το τέταρτο πιο λαμπρό αστέρι στον ουρανό όλη τη νύχτα. Είναι πραγματικά ένα τεράστιο, περίπου 20 εκατομμύρια μίλια (32.186.880 χιλιόμετρα) σε εύρος - 25 φορές ευρύς όσο ο ήλιος μας. Επειδή είναι 36,7 έτη φωτός από τη Γη, βλέπουμε τον Αρκτούρο σήμερα όπως εμφανιζόταν πίσω τον Απρίλιο του 1977. Τα δύο άστρα που βρίσκονται κάτω στο σχήμα του τριγώνου είναι στην πραγματικότητα οι πλανήτες Κρόνος και Άρης. (Ο Κρόνος βρίσκεται επίσης στον αστερισμό του Ζυγού, και ο Άρης στην Παρθένο.)

Περισσότερα αστρονομικά γεγονότα για την εβδομάδα που διανύουμε μπορείτε να βρείτε στην στήλη μας στο InMeteo.gr: http://www.inmeteo.gr/science/astronomy

Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

Είναι Ο Χρόνος Μία Ψευδαίσθηση?


Οι περισσότεροι από εμάς αντιλαμβανόμαστε τον χρόνο ως προθεσμία, ένα ρολόι γύρω από τον καρπό, ένα ξυπνητήρι δίπλα στο κρεβάτι. Μπορεί να φαίνεται σαν να είναι ενιαίος και σταθερός, δεδομένου ότι οι περισσότεροι από εμάς ζούμε σε μια κοινωνία όπου είμαστε συνεχώς υπό έλεγχο για να φτάσουμε στην δουλειά στην ώρα μας, να πάρουμε τα παιδιά από το σχολείο, να βγάλουμε το φαγητό έξω από το φούρνο πριν να καεί ή απλά... κοιτάζοντας το ρολόι, με την σκέψη ότι δεν υπάρχουν αρκετές ώρες σε μια ημέρα. Υπάρχουν συνολικά 60 δευτερόλεπτα σε ένα λεπτό, 60 λεπτά σε μία ώρα, 24 ώρες την ημέρα και 365 ημέρες το χρόνο. Αυτό είναι ομοιόμορφο - και σύμφωνα με τον Ισαάκ Νεύτωνα, είναι κάτι που, όπως το σύμπαν το ίδιο, είναι εντελώς απόλυτο. Όμως, ο χρόνος (όπως τον ξέρουμε) είναι απλά μια ψευδαίσθηση - μια εκδήλωση της δικής μας αντιλήψης για την αιτιότητα (το αίτιο και το αποτέλεσμα, ή το «πώς» στο «γιατί»).

Ίσως γνωρίζετε ότι υπάρχουν τρεις υποτιθέμενες διαστάσεις του χώρου, με το χρόνο να περιλαμβάνει την τέταρτη διάσταση. Μαζί, οι τέσσερις συνθέτουν το σύνολο της συνέχειας του χωροχρόνου. Ο Ισαάκ Νεύτωνας - ένας από τους προπάτορες των σύγχρονων μαθηματικών - συνέβαλε επίσης με πολλές πολύτιμες ιδέες στη φυσική. Ίσως το πιο σημαντικό είναι οι τρεις Νόμοι του Νεύτωνα για την κίνηση, οι οποίοι περιγράφουν τη σχέση μεταξύ των αντικειμένων και των δυνάμεων της φύσης που αλληλεπιδρά μαζί τους. Μία άλλη από τις φημισμένες ιδέες του - και η πιο σχετική με αυτό το θέμα - ασχολείται με την έννοια του απόλυτου χώρου και απόλυτου χρόνου.

Αναφέρουν ότι ο χρόνος είναι μια μη αναστρέψιμη ποσότητα μέσα στο σύμπαν, που ρέει από μόνη της χωρίς καμία εξωτερική επιρροή και είναι η ίδια παντού σε όλους τους παρατηρητές. Τώρα, όλοι γνωρίζουμε ότι η θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν έρχεται σε αντίθεση με αυτό πλήρως. Ο χρόνος περνάει διαφορετικά ας πούμε, στην Γη και τον Άρη. Περνάει πολύ διαφορετικά από την επιφάνεια της Γης από ότι από τον ορίζοντα γεγονότων μιας μαύρης τρύπας. Ομοίως, ο ρυθμός του χρόνου περνάει διαφορετικά όταν επιταχυνθεί κανείς σημαντικά. Όταν αυτά τα πράγματα αποκαλύφθηκαν για πρώτη φορά, άλλαξαν ότι ξέραμε για τη φυσική, αλλά μερικοί το πήγαν στα άκρα.

Οι συγγραφείς δύο συγκεκριμένων εγγράφων εισάγουν ένα νέο τρόπο θεώρησης της συνέχειας του χωροχρόνου, αυτό που φαίνεται τελικά να προτείνουν είναι ότι το σύμπαν είναι «διαχρονικό» (τρόπος του λέγειν).

Αυτό Που Προτείνουν:

Τρεις από τους φυσικούς που εμπλέκονται - οι οποίοι είναι οι Amrit Sorli, Davide Fiscaletti και Dusan Klinar - ξεκίνησαν λέγοντάς μας να σκεφτούμε το χρόνο ως μία μεταβλητή στον άξονα των Χ σε ένα γράφημα, μια μεταβλητή που αναπτύχθηκε για να απεικονίσει την εξέλιξη ενός φυσικού συστήματος (το φυσικό σύστημα είναι το σύμπαν, σε αυτήν την περίπτωση). Μετράμε την συχνότητα και την ταχύτητα ενός αντικειμένου, αλλά ο χρόνος δεν μετριέται γενικά εδώ. Ανεξάρτητα από αυτό, έχει μαθηματική αξία χωρίς να χρειάζεται να έχει πρωταρχική φυσική ύπαρξη. Έτσι ουσιαστικά, δεν έχουμε να κάνουμε με το χρόνο ως μεταβλητή, στην πραγματικότητα, χρησιμοποιούμε την κίνηση ενός αντικειμένου για να αντλήσουμε άλλες πληροφορίες. Σύμφωνα με τους άνδρες, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο χώρος του Minkowski δεν είναι 3 διαστάσεων-3D (δηλαδή με 3 διαστάσεις του χώρου και 1 διάσταση του χρόνου), αλλά 4 διαστάσεων-4D, χωρίς ξεχωριστή διάσταση να δίνεται στον χρόνο. Πιο αναλυτικά δηλώνουν: 

"Η άποψη που θεωρεί το χρόνο να είναι μια φυσική οντότητα στην οποία σημειώνονται ουσιώδεις αλλαγές εδώ αντικαταστάθηκε με μια πιο βολική άποψη του χρόνου να είναι απλώς η αριθμητική σειρά της αλλαγής υλικών. Η άποψη αυτή αντιστοιχεί καλύτερα στο φυσικό κόσμο και έχει πιο επεξηγηματική δύναμη στην περιγραφή άμεσων φυσικών φαινομένων όπως: η βαρύτητα, η ηλεκτροστατική αλληλεπίδραση, η μεταφορά πληροφοριών από το πείραμα EPR είναι φυσικά φαινόμενα που μεταφέρονται άμεσα από το χώρο στον οποίο συμβαίνουν τα φυσικά φαινόμενα"

Πιστεύουν ότι αυτή η άποψη είναι προτιμότερη από την τρέχουσα, δεδομένου ότι:

"Η ιδέα του χρόνου ως η τέταρτη διάσταση του χώρου δεν έφερε μεγάλη πρόοδο στη φυσική και έρχεται σε αντίθεση με το φορμαλισμό της ειδικής σχετικότητας. Αναπτύσσουμε τώρα ένα φορμαλισμό του κβαντικού χωροχρόνου 3D με βάση την εργασία του Planck. Φαίνεται ότι το Σύμπαν είναι τριών διαστάσεων από το μακροσκοπικό στο μικροσκοπικό επίπεδο στον τόμο του Planck, το οποίο από φορμαλισμό είναι 3D. Σε αυτό τον τριών διαστάσεων χώρο δεν υπάρχει "συστολή του μήκους", δεν υπάρχει "διαστολή του χρόνου". Αυτό που πραγματικά υπάρχει είναι ότι η ταχύτητα της αλλαγής υλικού είναι «σχετική» με την έννοια του Αϊνστάιν."

Όταν λέει "έννοια του Αϊνστάιν" εν μέρει αναφέρεται σε ένα σχόλιο που έκανε ο Αϊνστάιν στο βιβλίο του "Σχετικότητα", όπου είπε: 

"Αφού υπάρχει σε αυτή την τετραδιάστατη δομή [ο χωροχρόνος] δεν υπάρχουν πλέον τμήματα, τα οποία αντιπροσωπεύουν το "τώρα" αντικειμενικά, οι έννοιες του συμβαίνει και γίνεται πράγματι δεν έχουν εντελώς ανασταλεί, αλλά είναι ακόμα περίπλοκες. Ως εκ τούτου φαίνεται πιο φυσικό να σκεφτούμε την φυσική πραγματικότητα ως τεσσάρων διαστάσεων ύπαρξη, αντί, όπως μέχρι σήμερα, εξέλιξη μιας τρισδιάστατης ύπαρξης."

Για να εξηγήσουμε καλύτερα: 

Ως ένα πείραμα σκέψης, φανταστείτε αυτό: 
Έχετε ένα φωτόνιο που κινείται πέρα δώθε μεταξύ δύο σημείων στο χώρο. Ο χώρος μεταξύ των δύο αποτελείται εξ ολοκλήρου από αποστάσεις του Planck, η οποία είναι η μικρότερη απόσταση που ένα φωτόνιο μπορεί να κινηθεί σε κάθε δεδομένη στιγμή. Καθώς το φωτόνιο κινείται μια απόσταση Planck, περιγράφεται σαν να κινείται αποκλειστικά στο χώρο και όχι απόλυτα στο χρόνο (ο οποίος, και πάλι, είναι υποθετικά συνυφασμένος με τις τρεις διαστάσεις του χώρου. 

"Το φωτόνιο μπορεί να θεωρηθεί ότι μετακινείται από το σημείο 1 στο σημείο 2 και η θέση του στο σημείο 1 είναι "πριν" τη θέση του στο σημείο 2, υπό την έννοια ότι ο αριθμός 1 έρχεται πριν από τον αριθμό 2 σε αριθμητική σειρά. Η αριθμητική σειρά δεν είναι ισοδύναμη με χρονική σειρά, δηλαδή, ο αριθμός 1 δεν υπάρχει πριν από τον αριθμό 2 στο χρόνο, μόνο αριθμητικά."

Βασικά, αυτό το πείραμα δείχνει ότι ο χρόνος μπορεί να είναι μόνο η αριθμητική σειρά της αλλαγής, αντί της τέταρτης διάστασης. Η αντίληψη του χρόνου με αυτόν τον τρόπο - ως έναν τρόπο ανίχνευσης της αλλαγής με την πάροδο του χρόνου - όχι μόνο επιλύει το παράδοξο της κίνησης του Ζήνωνα (το ένα με τον Αχιλλέα και τη χελώνα), αλλά θα μπορούσε ίσως ακόμη καλύτερα να περιγράψει τα χαρακτηριστικά του φυσικού κόσμου.

"Η θεωρία του χρόνου ως τέταρτη διάσταση του χώρου είναι διαψεύσιμη και σε τελευταίο άρθρο μας αποδεικνύουμε ότι υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι ίσως να είναι λανθασμένη. Με βάση τα πειραματικά δεδομένα, ο χρόνος είναι αυτό που μετράμε με ρολόγια: με ρολόγια μετράμε την αριθμητική σειρά της αλλαγής, δηλαδή, την κίνηση στο χώρο."

Συμπέρασμα:
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτές οι ιδέες δεν είναι ακριβώς καινούριες ή καλά αποδεκτές μέσα στους επιστημονικούς κύκλους, αλλά έχουν πολύ ενδιαφέρουσες συνέπειες για τα άλλα κομμάτια της φυσικής. Τα ερωτήματα που θέτουν είναι εξίσου συναρπαστικά και διαμορφώνουν την άποψή μας για την "φυσική τάξη". Έτσι, σίγουρα αξίζει να συζητηθεί εκτενώς. "Η πραγματικότητα είναι μια ψευδαίσθηση, αν και πολύ επίμονη."

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Τι είναι ένας Υπερκαινοφανής Τύπου ΙΙ

Photo Credit: HyperPhysics

Οι Υπερκαινοφανείς (Supernova), που όλοι έχουμε κάτι ακούσει για αυτούς κάποια στιγμή, είναι απλά εκπληκτικά ουράνια φαινόμενα. Ο τύπος που θα αναλύσουμε είναι Σουπερνόβα τύπου ΙΙ. Αυτό συμβαίνει όταν ένα αστέρι νετρονίων ή μια μαύρη τρύπα μένει πίσω μετά τον θάνατο ενός αστεριού, μετά την εμφάνιση του σουπερνόβα.

Ας πούμε ότι έχουμε ένα αστέρι 15 ηλιακών μαζών, με βάση το αστρικό διάγραμμα εξέλιξης, μπορούμε να πούμε ότι θα υπάρξουν απομεινάρια από ένα σουπερνόβα και ένα αστέρι νετρονίων. Ωστόσο, ακόμη και με όλους τους προηγμένους υπερυπολογιστές και όλα όσα σήμερα γνωρίζουμε για τη φυσική και το σύμπαν, ένα υπολογιστικό μοντέλο ενός σουπερνόβα εξακολουθεί να αποδεικνύεται ότι είναι ένα πολύ δύσκολο έργο. Αυτό που νομίζουμε ότι συμβαίνει κατά τη διάρκεια ενός σουπερνόβα είναι πως, όταν ένα αστέρι 15 ηλιακών μαζών ξεμείνει από καύσιμα, ο πυρήνας σιδήρου θα συρρικνωθεί από περίπου το μέγεθος της Γης στο μέγεθος μιας πόλης σε 150 χιλιοστά του δευτερολέπτου... Αυτό είναι απίστευτα γρήγορα! Η μόνη δύναμη που το εμποδίζει να γίνει μικρότερο είναι ο εκφυλισμός νετρονίων, που σημαίνει ότι τα νετρόνια δεν μπορούν να πιεστούν πιο κοντά μεταξύ τους.

Όπως μπορείτε να φανταστείτε, εάν ο πυρήνας του αστεριού (o οποίoς μπορεί ήδη να είναι όσο δύο φορές τη μάζα του ήλιου μας) συμπιέζεται σε μία σφαίρα 10 χλμ., η βαρύτητα αναμένεται να είναι αρκετά έντονη. Την στιγμή που ο πυρήνας σιδήρου συρρικνώνεται το υπόλοιπο του άστρου πέφτει προς τον πυρήνα επίσης, μερικές φορές φτάνοντας ταχύτητες έως 25% της ταχύτητας του φωτός! Όλο αυτό το υλικό στη συνέχεια χτυπά το αστρικό πυρήνα και εκβάλλει... αναπηδά δυνατά. Τεράστια ποσά ενέργειας απελευθερώνονται, περίπου το μισό από αυτό πηγαίνει σε κινητική ενέργεια, διαχωρίζοντας το αστέρι, ενώ το άλλο μισό μετατρέπεται αμέσως σε θερμότητα.

Υπερκαινοφανής Τύπου ΙΙb γνωστό ως Κασσιόπεια Α,
που συνέβη περίπου  11.000 έτη φωτός μακριά.
Photo Credit: NASA, ESA, and the Hubble Heritage STScI/AURA)-ESA/Hubble Collaboration


Ωστόσο, τα παρούσα μοντέλα υπολογιστών δείχνουν ότι ένας πυρήνας που αναπηδά δεν παρέχει αρκετή ενέργεια για να τροφοδοτήσει έναν υπερκαινοφανή, πρέπει να υπάρχει κάτι περισσότερο. Είναι γνωστό και τεκμηριωμένο ότι οι υπερκαινοφανείς είναι βασικά τεράστια εργοστάσια νετρίνων. Ένα σουπερνόβα είναι τόσο φωτεινό, που συνήθως είναι πιο φωτεινό από ότι ένας ολόκληρος γαλαξίας - όπως μπορείτε να φανταστείτε είναι πάρα πολύ φωτεινό. Η παραγωγή των νετρίνων ωστόσο, είναι περίπου ακόμα 100 φορές πιο φωτεινή!

Αυτό που μερικά πιο πρόσφατα μοντέλα υπολογιστών έχουν δείξει είναι ότι κατά τη διάρκεια της κατάρρευσης του πυρήνα, δεν είναι όλα τα νετρίνα σε θέση να διαφύγουν. Αυτά τα πολύ μικρά και όχι μεγάλης ενέργειας σωματίδια δεν μοιάζουν να αλληλεπιδρούν με την κανονική ύλη. Αλληλεπιδρούν ασθενώς με την κανονική ύλη, δηλαδή αρκετά σπάνια. Εκτιμάται ότι δεκάδες χιλιάδες από αυτά τα μικροσκοπικά σωματίδια διέρχονται μέσα από το ανθρώπινο σώμα κάθε δευτερόλεπτο της κάθε ημέρας κατά τη διάρκεια ολόκληρης της ζωής μας. Τα περισσότερα περνούν κατ 'ευθείαν μέσα από τη Γη σαν να μην υπήρχε καν εκεί.

Καθώς ένα μεγάλο αστέρι υφίσταται μία κατάρρευση πυρήνα, γίνεται πολύ πυκνό στην περιοχή ακριβώς πάνω από το πρόσφατα ανεπτυγμένο αστέρι νετρονίων, τόσο πυκνό που μια υψηλότερη συγκέντρωση από νετρίνα αλληλεπιδρά στην πραγματικότητα με το σε πτώση αέριο και το βράζει. Αυτό ονομάζεται "θέρμανση νετρίνο", τα νετρίνα που περνούν κατά μήκος της ενέργειας τους, καθώς και την ενέργεια από την αναπήδηση του πυρήνα, ότι έχουμε αρκετή ενέργεια για ένα σουπερνόβα.

Καθώς μεγαλώνει η κατανόησή μας για το τι πραγματικά συμβαίνει σε αυτά τα περίεργα και όμορφα μέρη του σύμπαντος, είμαστε όλο και πιο κοντά στο να είμαστε σε θέση να μιμηθούμε με επιτυχία αυτό που βλέπουμε στο σύμπαν.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

Οι Καμηλοπαρδαλίδες - The "Camelopardalids" meteor shower: live event

Photo Credit: Bill Longo (Canada)

Η νέα βροχή μετεωριτών ονομαζόμενη Καμηλοπαρδαλίδες Μαΐου, είναι αποτέλεσμα αποβολής σκόνης από το αχνό περιοδικό κομήτη 209P/LINEAR. Ο κομήτης διασχίζει τακτικά την τροχιά της Γης καθώς διέρχεται από τον ήλιο κάθε πέντε χρόνια.


Παρασκευή, 23 Μαΐου 2014

Δύο Μποζόνια Higgs?




Όπως οι περισσότεροι από εσάς γνωρίζετε, οι επιστήμονες έχουν χρησιμοποιήσει τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων ( LHC ) για να περιορίσουν το σχετικά άπιαστο μποζόνιο γνωστό ως μποζόνιο Higgs. Πρόσφατα, οι επιστήμονες ανακοίνωσαν μια ανωμαλία στις διαπιστώσεις τους.

Για να μάθουν σχετικά με τις ιδιότητες του μποζονίου Higgs, οι επιστήμονες πρέπει να διεξάγουν τα πειράματά τους ξανά και ξανά. Εδώ, είναι σε θέση να συλλέξουν πολλές πληροφορίες που μας λένε πολλά για τα χαρακτηριστικά του μποζονίου. Αυτό γίνεται με την επιτάχυνση πρωτονίων κοντά στην ταχύτητα του φωτός και συγκρούοντας τα μεταξύ τους. Τα πρωτόνια σπάζουν και παράγουν μια μεγάλη ποικιλία από σωματίδια, τα οποία οι επιστήμονες σχολαστικά μετράνε και καταχωρούν σε κατάλογο.

Ωστόσο, οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ένα περίεργο χαρακτηριστικό του μποζονίου Higgs - φαίνεται να έχει διασπαστεί και φαίνεται να έχει δύο ελαφρώς διαφορετικές μάζες.

Δύο διασπασμένα μποζόνια Higgs.
Photo Credit: M. Strassler


Higgs No1 (το πιο συχνά παρατηρούμενο Higgs, το οποίο έχει παρατηρηθεί περίπου 500 φορές) διασπάται σε δύο φωτόνια και έχει μάζα 126,6 gigaelectronvolts ( GeV ). Higgs No2 ( το οποίο έχει παρατηρηθεί περίπου 10 φορές) διασπάται σε τέσσερα λεπτόνια και έχει μάζα περίπου 123.5 GeV. Η διαφορά είναι πολύ μικρή, αλλά υπάρχει. Αρχικά, οι επιστήμονες του ATLAS πίστευαν ότι υπήρχε πρόβλημα με τη μέτρηση, αλλά μετά από δοκιμές αναμέτρησης και συντριβής, τα δεδομένα ήταν σταθερά με τις προηγούμενες παρατηρήσεις.

Έτσι, το ερώτημα που προκύπτει είναι τι βλέπουν οι επιστήμονες; Αυτή τη στιγμή, δεν γνωρίζουμε - αλλά αυτό δεν θα μας σταματήσει από το να κάνουμε κάποιες υποθέσεις. Υπάρχουν βασικά δύο πιθανότητες, είτε υπάρχουν δύο ελαφρώς διαφορετικά μποζόνια Higgs (που θα ήταν πραγματικά περίεργο, αν και υπάρχει μια υπόθεση που υποδηλώνει την ύπαρξη τουλάχιστον πέντε μποζονίων Higgs) ή είναι πραγματικά το ίδιο μποζόνιο Higgs και οι επιστήμονες βλέπουν μια στατιστική σύμπτωση. 

Σε περίπτωση που αναρωτιέστε πώς αυτό επηρεάζει το Καθιερωμένο Μοντέλο και το μέλλον της σωματιδιακής φυσικής, αυτή τη στιγμή, δεν το επηρεάζει. Οι επιστήμονες πρέπει να κάνουν χιλιάδες περισσότερες παρατηρήσεις πριν να μπορούν να είναι σίγουροι για οτιδήποτε. Προς το παρόν, πρέπει να κάνουν περισσότερες δοκιμές και να αναλύσουν περισσότερα δεδομένα.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Το Σμήνος Που Ξεκλειδώνει Γαλαξιακά Μυστήρια

Photo Credit: ESO/G. Beccari

Ένα πολύχρωμο πορτρέτο ενός μακρινού σμήνους αστέρων προσφέρει στους ουρανό - παρατηρητές τέρψη οφθαλμών. Αλλά επίσης, λέει στους αστρονόμους πολλά για τη ζωή των άστρων και την ζωή του Γαλαξία μας.

Η εκπληκτική εικόνα συνδυάζει επιμέρους στιγμιότυπα στα τμήματα του ορατού και υπέρυθρου φάσματος, καθώς επίσης και λαμπερό αέριο υδρογόνο όπως φαίνεται από το 2,2 μέτρων Παρατηρητήριο La Silla της Χιλής. Αυτός ο κοσμικός καμβάς εμφανίζεται γεμάτος σύννεφα σκόνης και αερίου, που λάμπουν σε έντονες πορτοκαλί και κόκκινες αποχρώσεις καθώς το ανοιχτό σμήνος αστέρων γνωστό ως NGC 3590 καίει φωτεινά σε πρώτο πλάνο.

Αυτή η χαλαρή σύνδεση αστέρων αποτελείται από δεκάδες νεαρούς, αστρικούς γίγαντες που γεννήθηκαν όλοι στο ίδιο μέρος και την ίδια ώρα (περίπου 35 εκατομμύρια χρόνια πριν). Επειδή μοιράζονται την ίδια γενεαλογία, οι ερευνητές μπορούν να δοκιμάσουν τα μοντέλα τους για το πώς σχηματίζονται και εξελίσσονται τα αστέρια από την παρατήρησή τους.

Επίσης, κάτι ακόμα που κάνει το NGC 3590 ένα τέλειο αστρονομικό εργαστήριο είναι η εγγύτητά του. Τα αστέρια του συνωστίζονται περίπου 7.500 έτη φωτός από τη Γη μέσα σε ένα γειτονικό σπειροειδή βραχίονα του γαλαξία μας που ονομάζεται επίσημα Βραχίονας του Τοξότη.

Στην πραγματικότητα, ο γαλαξίας μας διαθέτει δύο μεγάλους και δύο μικρούς σπειροειδείς βραχίονες - ο καθένας γεμάτος με εκατομμύρια αστέρια και αστρικά βρεφοκομεία όπως το NGC 3590. Ο Βραχίονας του Τοξότη φαίνεται να είναι ο μεγαλύτερος σπειροειδής βραχίονας ορατός από το δικό μας πλεονεκτικό σημείο.

Το σμήνος NGC 3590 φαίνεται καλύτερα από το νότιο ημισφαίριο και ενώ με μέγεθος 8.2 αποτελεί μια πρόκληση για κιάλια, είναι ένας μέτρια εύκολος στόχος για μικρά ερασιτεχνικά τηλεσκόπια.

Απλωμένο στο διάστημα σε σχεδόν πέντε έτη φωτός, τα δεκάδες αστέρια καταλαμβάνουν πολύ μικρό χώρο στο προσοφθάλμιο ακόμη και υπό υψηλή μεγέθυνση. Είναι δέκα φορές μικρότερα σε διάμετρο από την πανσέληνο στον ουρανό. 

Το σμήνος NGC 3590 είναι κρυμμένο μέσα στο μεγάλο αστερισμό Τρόπις, την καρίνα του πλοίου Αργώ που στη μυθολογία χρησιμοποιούσαν ο Ιάσονας και οι Αργοναύτες για την αναζήτησή τους. Ενώ μπορεί να είναι ένα μικρό σμήνος, που εμφανίζεται ως ένας μικρό κόμπος από αμυδρά άστρα, είναι ενσωματωμένο σε μια πολύ πλούσια περιοχή του νότιου Γαλαξία που είναι γεμάτη με αμέτρητα αστέρια και λαμπερά νεφελώματα. 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Κύκνος: Ο Μεγαλοπρεπής Βόρειος Σταυρός

Ο Κύκνος είναι ένας από τους ελάχιστους αστερισμούς ο οποίος μοιάζει αρκετά με την μορφή που υποτίθεται ότι αναπαριστά. Μπορούμε εύκολα να φανταστούμε το κύκνο που σχηματίζουν οι λαμπροί αστέρες, με τα φτερά ανοιγμένα σε πτήση και τεταμένο το μακρύ του λαιμό. Ο Κύκνος βρίσκεται ολόκληρος στο βόρειο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας πλην όμως είναι αμφιφανής στην Ελλάδα.
Συνορεύει με έξι αστερισμούς, τους: Κηφέα, Δράκοντα, Λύρα, Αλώπεκα, Πήγασο και Σαύρα.

Το Θερινό Τρίγωνο.
Photo Credit: Konstantinos Basilakakos Photography


Από αστρονομικής πλευράς, ο αστερισμός του Κύκνου προσφέρει ένα πανέμορφο θέαμα ορατό με γυμνά μάτια, καθώς πετά κατά μήκος του Γαλαξία. Το λαμπρότερο άστρο του, ο Ντένεμπ (Deneb), η ουρά του Κύκνου, είναι πρώτου μεγέθους. Βρίσκεται αρκετά πιο μακρυά από ότι τα περισσότερα λαμπρά άστρα. Μπορούμε όμως να το δούμε να ακτινοβολεί επειδή είναι εξαιρετικά φωτεινό, 60.000 φορές πιο φωτεινό από τον Ήλιο. Ο Ντένεμπ είναι ένας από τους τρεις αστέρες που σχηματίζουν το Θερινό Τρίγωνο, μαζί με τον Βέγα της Λύρας και τον Αλτάιρ του Αετού.

Photo Credit: Rolf Geissinger


Υπάρχουν πολλά αντικείμενα ενδιαφέροντος εδώ, κρυμμένα σε κοινή θέα, αλλά πρώτα απ 'όλα , έχουμε τον Ντένεμπ. Αυτό το άστρο, το οποίο είναι το πιο σημαντικό σημείο φωτός εντός της περιοχής του Βόρειου Σταυρού, είναι αφάνταστα ζεστό και εξαιρετικά φωτεινό. Μακριά από τον Ντένεμπ, έχουμε κοντά στο κέντρο τον Σαντρ, γ Κύκνου. Μία νοητή, διαγώνια γραμμή συνδέει τον Ντένεμπ (Deneb) και τον Σαντρ (Sadr) με άλλο μοναχικό αστέρι επάνω δεξιά, που ονομάζεται Αλμπιρέο (Albireo), β Κύκνου, όπου και σηματοδοτεί την κεφαλή του αστερισμού. Ο Αλμπιρέο είναι αγαπημένος όσων χρησιμοποιούν μικρά τηλεσκόπια, είναι ένας όμορφος διπλός αστέρας με κίτρινα και κυανά συστατικά.

Photo Credit: Rolf Geissinger


Αν παρατηρήσουμε με τηλεσκόπιο την περιοχή ανάμεσα στον Ντένεμπ και τον αμυδρότερο ξ του Κύκνου, θα δούμε ένα μεγάλο νεφέλωμα που το σχήμα του είναι πανομοιότυπο με εκείνο της Βόρειας Αμερικής και γι'αυτό το ονόμασαν Νεφέλωμα της Βορείου Αμερικής.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Κύκνος συμβόλιζε το βασιλιά των θεών, τον Δία, μεταμορφωμένο. Μία από τις πολλές γυναίκες που πόθησε ο Δίας ήταν η Λύδα, βασίλισσα της Σπάρτης. Μεταμορφώθηκε λοιπόν, σε κύκνο και κοιμήθηκε μαζί της στην όχθη ενός ποταμού. Αργότερα, την ίδια νύχτα, η Λύδα κοιμήθηκε και με τον βασιλιά σύζυγο της. Η Λύδα έμεινε έγκυος, όμως αντί να γεννήσει μωρά, γέννησε δύο τεράστια αυγά. Από το ένα αυγό βγήκαν ο Κάστωρ και ο Πολυδεύκης (οι Δίδυμοι) και από το άλλο η Κλυταιμνήστρα και η Ελένη. Ο Κάστορας και η Κλυταιμνήστρα είχαν πατέρα τον βασιλιά της Σπάρτης, ενώ ο Πολυδεύκης και η Ελένη είχαν τον Δία. Η Ελένη μεγαλώνοντας έγινε η ωραιότερη γυναίκα του κόσμου, ονομάστηκε Ωραία Ελένη, η οποία και στάθηκε αιτία του Τρωικού Πολέμου.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Facebook Page: https://www.facebook.com/nightskygreece

Θα Κορυφωθεί Η Νέα Βροχή Μετεωριτών Το Σάββατο?

Photo Credit: Michael Jager 

Μία πρωτοφανής βροχή μετεωριτών μπορεί να κορυφωθεί αυτό το Σαββατοκύριακο - και το ουράνιο σόου μπορεί να ανταγωνιστεί ακόμα και τις φημισμένες Περσείδες του Αυγούστου.

Αν αυτές οι πιο αισιόδοξες προβλέψεις επαληθευτούν, τότε μια καταιγίδα μετεωριτών μπορεί να πραγματοποιηθεί για τους ουρανό-παρατηρητές, με περίπου 200 ή περισσότερους διάττοντες αστέρες ανά ώρα να πετούν στους ουρανούς μας κατά την κορύφωσή τους, η οποία θα λάβει χώρα το πρωί στην Ευρώπη και πολύ πιο νωρίς στη Βόρεια Αμερική, το Σάββατο 24 Μαΐου. 

Η νέα βροχή μετεωριτών ονομαζόμενη Καμηλοπαρδαλίδες Μαΐου, είναι αποτέλεσμα αποβολής σκόνης από το αχνό περιοδικό κομήτη 209P/LINEAR. Ο κομήτης διασχίζει τακτικά την τροχιά της Γης καθώς διέρχεται από τον ήλιο κάθε πέντε χρόνια.

Photo Credit: Michael Jager


Ο μητρικός κομήτης της προσεχής βροχής ανακαλύφθηκε το Φεβρουάριο του 2004 από το Lincoln Near-Earth Asteroid Research Project. Εμπειρογνώμονες στους μετεωρίτες προέβλεψαν πριν από τρία χρόνια ότι τα σωματίδια που εκτοξεύθηκαν από τον κομήτη πίσω στο 1800 μπορεί να περιμένουν τη Γη καθώς περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο. 

Με τον υπολογισμό των κινήσεων του σύννεφου σωματιδίων του κομήτη, οι επιστήμονες ήταν σε θέση να καθορίσουν ότι η Γη θα περάσει από αυτή την ιστορική ροή συντριμμιών στις 24 Μαΐου.

Πολλοί ερευνητές που μελετούν τα δεδομένα είναι λίγο επιφυλακτικοί για το πόσο καλή θα είναι η βροχή. Ορισμένοι πιστεύουν ότι είναι δύσκολο να πουν ακριβώς πόσα συντρίμμια θα διαπεράσει η Γη. Λένε ότι η δύναμη της βροχής μετεωριτών πραγματικά εξαρτάται από το πόσο δραστήριος ήταν ο κομήτης αιώνες πριν, όταν απέβαλε τη σκόνη.

Πότε Και Που Να Κοιτάξετε

Όπως και με άλλες καθιερωμένες βροχές, οι νέοι μετεωρίτες ονομάζονται από τον αστερισμό από τον οποίο φαίνεται να ακτινοβολούν - τον αμυδρό βόρειο αστερισμό Καμηλοπάρδαλις σε αυτή την περίπτωση. Βρίσκεται κοντά στον Πολικό Αστέρα. 

Για να βρείτε τον αστερισμό, κοιτάξτε βόρεια τις πρώτες πρωινές ώρες πριν από την αυγή και αναζητήστε την Μεγάλη Άρκτο στον ουρανό. Ο αστερισμός Καμηλοπάρδαλη βρίσκεται στα πολύ δεξιά της και είναι περίπου 30 μοίρες κάτω από τον Πολικό Αστέρα. Αυτό είναι περίπου ίσο με το πλάτος από τρεις γροθιές η μία πάνω στην άλλη στο μήκος του βραχίονα.

Η απόλυτη κορύφωση της βροχής - όταν η Γη αναμένεται να περάσει μέσα από το πιο πυκνό μέρος των συντριμμιών - αναμένεται μεταξύ 6 και 8 π.μ. UT ή 9 και 11 ώρα Ελλάδος στις 24 Μαΐου. 

Η Βόρεια Αμερική ευνοείται για την ουράνια παράσταση, επειδή η ώρα κορύφωσης είναι κατά τη διάρκεια των πιο σκοτεινών ωρών της νύχτας, όταν το ακτινοβόλο σημείο βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο του στον ουρανό.

Δεδομένου ότι αυτή είναι μία νέα βροχή μετεωριτών, οι προβλέψεις μπορεί να έχουν απόκλιση λίγες ώρες - και μπορεί να έχουμε εκπλήξεις. Πρόκειται να είναι μια μεγάλη νύχτα!

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Δείτε Τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS)

Photo Credit: NASA

Την Τρίτη 20 Μαΐου και ώρα 4.30 π.μ. δείτε τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) στον ουρανό. Ορατός για 2 λεπτά, με μέγιστο ύψος τις 45 μοίρες, θα εμφανιστεί από τα δυτικά-βορειοδυτικά με κατεύθυνση προς τα βόρεια-βορειοανατολικά.

Ο ISS όπως φαίνεται από την Γη.
Photo Credit: Konstantinos Basilakakos Photography


Σάββατο, 17 Μαΐου 2014

Δείτε Την Σμίκρυνση Της Μεγάλης Ερυθράς Κηλίδας Του Δία

Photo Credit: NASA, ESA, and A. Simon (Goddard Space Flight Center)

Ακόμα και οι τεράστιοι πλανήτες δεν εξαιρούνται από την συρρίκνωση. Σύμφωνα με το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, η εικονιζόμενη Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του Δία φαίνεται να έχει συρρικνωθεί αρκετά.

Photo Credit: NASA, ESA, and Z. Levay (STScI)

Η ουράνια καταιγίδα μαίνεται εδώ και αιώνες στην ανώτερη ατμόσφαιρα του Δία, μακράν αγαπημένο ατμοσφαιρικό φαινόμενο για προβολή με ερασιτεχνικό τηλεσκόπιο. Όμως, ενώ η Ερυθρά Κηλίδα κάποτε ήταν αρκετά μεγάλη για να καταπιεί τρεις φορές το μέγεθος της Γης, νέα στιγμιότυπα από το παρατηρητήριο σε τροχιά δείχνουν ότι μπορεί πλέον να χωράει μόνο μία.

Επίγειες μετρήσεις με τηλεσκόπιο το 1800 έδειξαν την Κηλίδα να εκτείνεται μερικά 25.476 μίλια (41.000 χιλιόμετρα). Μέχρι τη στιγμή που το διαστημικό σκάφος Voyager 2 αιωρήθηκε πάνω από τον Δία το 1979, η καταιγίδα είχε συρρικνωθεί και είχε φτάσει 14.500 μίλια (23.335 χιλιόμετρα) σε εύρος. Η μυστηριώδης διαδικασία συρρίκνωσης προφανώς συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό.

Μήπως λοιπόν θα πρέπει να βγάλουμε τον υπερθετικό "Μεγάλη" από το όνομα αυτού του τεράστιου τυφώνα;

Αυτές οι αλλαγές συμβαίνουν για περισσότερα από 80 χρόνια, έτσι δεν αποτελούν έκπληξη στους αστρονόμους. Ωστόσο, παραμένει ένα μυστήριο το γιατί η καταιγίδα σήμα κατατεθέν του Δία ξεθωριάζει. Όχι μόνο είναι το μικρότερο μέγεθος που παρατηρήθηκε ποτέ, αλλά έχει αλλάξει και το σχήμα από οβάλ σε κυκλικό.


Μια πιθανότητα είναι ότι κάποιες μικρότερες κοντινές καταιγίδες στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μπορεί να τραβάνε ενέργεια από το γιγαντιαίο τυφώνα και να τον αποδυναμώνουν, με συνέπεια να συρρικνώνεται.

Δείτε Μόνοι Σας

Οι ερασιτέχνες ουρανό - παρατηρητές δεν χρειάζεται να εκνευρίζονται ακόμα, καθώς η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα εξακολουθεί να είναι θέαμα.

Για να βρείτε τον μεγαλύτερο πλανήτη στο ηλιακό σύστημα με γυμνό μάτι, απλά κοιτάξτε για ένα πολύ λαμπερό κρεμ αστέρι να βρίσκεται χαμηλά πάνω από τον δυτικό ορίζοντα λίγο μετά το σούρουπο.

Ο Δίας θα βυθιστεί γρήγορα νωρίς το βράδυ και θα εξαφανιστεί πριν από τα τοπικά μεσάνυχτα.

Ο πέμπτος πλανήτης από τον ήλιο κάθεται μέσα στα όρια του ζωδιακού αστερισμού των Διδύμων, ακριβώς πάνω από το δεξί γόνατο του Πολυδεύκη.

Δεν πρέπει να χάσετε τον Δία - ακόμα και αν βρίσκεστε σε μία πόλη με φωτορύπανση - καθώς τώρα είναι ένα από τα πιο λαμπρά αστέρια σε ολόκληρο τον ουρανό. Τι είναι αυτό που τον κάνει τόσο λαμπερό; Πρώτα απ 'όλα, είναι ένα πραγματικό τέρας σε μέγεθος, με διάμετρο 88.234 μίλια (142.000 χιλιόμετρα). Περισσότερο από 1.300 φορές στο μέγεθος της Γης, αυτό το καθιστά ένα αρκετά ευρύ αντικείμενο στον ουρανό για να φανεί ως ένας δίσκος χρησιμοποιώντας ακόμη και το μικρότερο από τα οπτικά βοηθήματα.

Αν θέλετε να έχετε μία φοβερή στιγμή και να μάθετε γιατί πραγματικά ο Δίας είναι αγαπημένος στους ουρανό - παρατηρητές, δοκιμάστε να στρέψετε τα κιάλια σας στον πλανήτη. Κρατήστε τα αρκετά σταθερά και πρέπει να είστε σε θέση να δείτε τέσσερις από τους μεγαλύτερους δορυφόρους του πλανήτη, που για πρώτη φορά παρατηρήθηκαν από τον Γαλιλαίο πριν από 400 χρόνια το 1609. Γνωστοί ως οι δορυφόροι του Γαλιλαίου, είναι η Ιώ, η Ευρώπη, ο Γανυμήδης και η Καλλιστώ - όλοι συγκρίσιμοι σε μέγεθος με το δικό μας δορυφόρο το φεγγάρι και ονομαζόμενα από μυθολογικούς συντρόφους του Δία.

Η θέα σας θα είναι ακόμη καλύτερη με ένα μικρό τηλεσκόπιο, το οποίο θα είναι σε θέση να σας αποκαλύψει πολλές περισσότερες λεπτομέρειες πάνω στον δίσκο του Δία. Σε υψηλότερες μεγεθύνσεις, αν έχετε χρονομετρήσει τις παρατηρήσεις σας με ακρίβεια, θα δείτε ακόμα και ίχνη της διάσημης Μεγάλης Ερυθράς Κηλίδας.

Εκπληκτικό να σκεφτεί κανείς ότι αυτή η καταιγίδα μπορεί να μίκραινε από την εποχή του Γαλιλαίου το 1600 και είναι ακόμα ορατή από εμάς.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Δείτε Τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS)

Photo Credit: NASA

Δείτε Τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) στον ουρανό το Σάββατο 17 Μαΐου και ώρα 5.18 π.μ.!! Ο ISS θα είναι ορατός για 4 λεπτά, με μέγιστο ύψος τις 75 μοίρες. Θα εμφανιστεί από τα νοτιοδυτικά με κατεύθυνση προς τα βορειοανατολικά.

Όπως φαίνεται ο ISS από την Γη.
Photo Credit: Konstantinos Basilakakos Photography


Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

VLT (Very Large Telescope) HD Timelapse

Στρέφοντας το λέιζερ προς το Κέντρο του Γαλαξία μας μπορεί να βοηθήσει τους ερευνητές να παρακολουθούν καλύτερα το γαλαξιακό πυρήνα, όπου η κεντρική υπερμεγέθη μαύρη τρύπα, που περιβάλλεται από κοντινά αστέρια σε τροχιά, καταπίνει αέριο και σκόνη.
Photo Credit: ESO

Αυτή η εκπληκτική αστρική απεικόνιση έρχεται από το European Southern Observatory. Οι εικόνες λήφθηκαν από τον S. Guisard και τον Jose Francisco Salgado με το εύστοχα ονομαζόμενο Very Large Telescope (Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο). Το υψηλής ευκρίνειας (HD) βίντεο δείχνει τον ουρανό, καθώς περιστρέφεται πάνω από το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο στο παρατηρητήριο στη Χιλή, το οποίο είναι ένα από τα καλύτερα παρατηρητήρια σε μία από τις πιο σκοτεινές τοποθεσίες στον πλανήτη. Έτσι πρέπει να ενημερωθείτε, εάν ζείτε σε μια περιοχή με φωτορύπανση, μπορεί να ζηλέψετε λίγο. Και δώστε προσοχή στο 1:10, όπου μπορείτε να δείτε το Γαλαξία να ανατέλλει πάνω από τα βουνά.



Σεληνιακό Φωτοστέφανο

Photo Credit: Rafael Schmall

Έχετε δει ποτέ σεληνιακό φωτοστέφανο; Είναι ένα εκπληκτικό φαινόμενο!

Ένα σεληνιακό φωτοστέφανο δημιουργείται όταν το φως του φεγγαριού διαθλάται από μικρούς, μεγάλου υψόμετρου κρυστάλλους πάγου - λειτουργεί παρόμοια με τον τρόπο που ένα ουράνιο τόξο δημιουργείται. Το φωτοστέφανο έχει πάντα μια ακτίνα 22 μοιρών, κάνοντάς το να φαίνεται 44 φορές μεγαλύτερο από την πανσέληνο (η οποία είναι μισή μοίρα). Επειδή το φεγγάρι δεν είναι τόσο φωτεινό όσο ο ήλιος, το σεληνιακό φωτοστέφανο είναι πιο άχρωμο και τείνει να είναι πιο γαλανό.

Το φωτοστέφανο που βλέπει κάποιος είναι εντελώς μοναδικό για αυτόν, την συγκεκριμένη οπτική του γωνία και τις ακριβείς συνθήκες που επικρατούν ανά δευτερόλεπτο που το παρατηρεί.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

8η Πανελλήνια Εξόρμηση Ερασιτεχνών Αστρονόμων - 8η ΠΕΕΑ


Τέσσερις Νύχτες Αστρονομίας...

Από τις 25 μέχρι τις 28 Ιουλίου, στην τοποθεσία Φούσκες του όρους Ελικώνας ελάτε να τις ζήσετε!!

Οι πανελλήνιες εξορμήσεις αποτελούν μια προσπάθεια των αστρονομικών συλλόγων της χώρας για τη σύσφιξη των σχέσεων των ερασιτεχνών αστρονόμων και των φίλων της αστρονομίας. Πραγματοποιούνται εκεί που οι ερασιτέχνες αστρονόμοι βρίσκονται στο στοιχείο τους, κάτω από τη μαγεία των σκοτεινών ουρανών στα βουνά της Ελλάδος.

Μέχρι τώρα έχουν πραγματοποιηθεί 7 Πανελλήνιες Αστροεξορμήσεις με την συμμετοχή πολλών αξιόλογων οργανώσεων όπως: Εταιρεία Αστρονομίας Χαλκίδας (1η ΠΕΕΑ), Σύλλογος Ερασιτεχνικής Αστρονομίας (3η ΠΕΕΑ), Αστρονομική Ένωση Σπάρτης “Διός Κούροι” και την Αστρονομική Εταιρεία Πάτρας “Ωρίων” (4η και 6η ΠΕΕΑ), Όμιλος Φίλων Αστρονομίας (5η ΠΕΕΑ), Σύλλογος Ηλιακών Και Πλανητικών Παρατηρητών Καστοριάς (7η ΠΕΕΑ) και φυσικά τον Σύλλογο Ερασιτεχνικής Αστρονομίας (Σ.Ε.Α.).

8η ΠΕΕΑ - Τοποθεσία

Η θέση που θα πραγματοποιηθεί η 8η Αστροεξόρμηση ονομάζεται «Φούσκες» Ελικώνα με υψόμετρο 1.291 m και συντεταγμένες: 
38.3089 ° Ν - 22.8276 ° Ε 
Πρόκειται για οροπέδιο του Ελικώνα με περιβάλλον ελατοδάσος άριστου φυσικού κάλλους.

Κατά τη διάρκεια της αναγνώρισης της περιοχής, η οργανωτική επιτροπή και μέλη του ΣΕΑ πραγματοποίησαν νυχτερινή παρατήρηση κρίνοντας κατάλληλο τον νυχτερινό ουρανό για την πραγματοποίηση της αστροεξόρμησης. Ενδεικτικά:

  • Η απόκρυψη του ορίζοντα από γύρω εμπόδια δεν ξεπερνά τις 12°  (και αυτό σε μεμονωμένες περιπτώσεις).
  • Πλήρης απουσία φωτορύπανσης πέρα από σημειακή νοτιο-ανατολικά (οριακά παρατηρήσιμη).
  • Χαρακτηριστική ήταν η ευκολία εντοπισμού αντικειμένων βαθέως ουρανού με απευθείας όραση (Διπλό Σμήνος, γαλαξίας Ανδρομέδας, Lagoon Nebula κ.ά.), ενώ ο Γαλαξίας φαινόταν από τη μία άκρη του ορίζοντα μέχρι την άλλη με πάχος 20-23°.
  • Έλλειψη υγρασίας.


Η πρόσβαση στο χώρο γίνεται σχετικά εύκολα από όλα τα σημεία της Ελλάδας. Το κοντινότερο χωριό (Κυριάκι) απέχει μόλις 2 ώρες από την Αθήνα.

8η ΠΕΕΑ - Συμμετοχή

Σε συνέχεια της πρακτικής των προηγούμενων αστροεξορμήσεων, έτσι και στη Π.Ε.Ε.Α. φέτος θα υπάρχει ενδεικτικό αντίτιμο συμμετοχής 5€, με την καταβολή του οποίου θα γίνεται η εγγραφή στην εκδήλωση, και θα δίνεται καρτελάκι συμμετοχής, ενημερωτικό υλικό και κουπόνι για ένα γεύμα.

Οι κατηγορίες στις οποίες μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή είναι: Εθελοντές, Παρουσιάσεις - Εργαστήρια, Χορηγίες.

Επισκεφτείτε το επίσημο site της 8ης ΠΕΕΑ (http://astroexormisi.gr/) για να δηλώσετε συμμετοχή.

ΠΗΓΗ: http://astroexormisi.gr/

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Εντοπίστε Τον Απομακρυσμένο Εξωπλανήτη Που Κάνει Τους Αστρονόμους Να Απορούν

Ο πλανήτης GU Psc b και το αστέρι τoy GU Psc Α φαίνονται σε μια σύνθετη φωτογραφία 
από ορατές και υπέρυθρες εικόνες από το τηλεσκόπιο Gemini South 
και μια υπέρυθρη εικόνα από το τηλεσκόπιο Canana-France-Hawaii.
Photo Credit: Gemini Observatory

Ένας πρωτόγνωρος εξωπλανήτης καθορίζει το ρεκόρ για τροχιακή απόσταση από το αστέρι που τον φιλοξενεί.

Ονομαζόμενο GU Psc b, ο γιγάντιος πλανήτης είναι σε τροχιά πάνω από 2.000 φορές πιο μακριά από το άστρο του από αυτή της Γης γύρω από τον ήλιο. Αυτός ο εξωτικός κόσμος κάνει περίπου 80.000 χρόνια για να κάνει ένα απλό ταξίδι γύρω από το άστρο του!

Ο πρόσφατα ανακαλυφθείς εξωπλανήτης βρίσκεται περίπου 155 έτη φωτός από τη Γη στον αστερισμό των Ιχθύων και είναι τεράστιος, εκτιμάται να έχει περίπου 11 φορές τη μάζα του Δία.

Σύγχρονες θεωρίες όμως, δεν μπορούν να εξηγήσουν πώς ένας μεγάλος πλανήτης, όπως ο GU Psc b θα μπορούσε να σχηματιστεί σε τόσο μεγάλη απόσταση από το άστρο του, έτσι η ανακάλυψη μπορεί να βελτιώσει την κατανόησή μας για το πώς γεννιούνται οι πλανήτες.

Δείτε Μόνοι Σας

Ενώ ο GU Psc b είναι ένα εξαιρετικά εξασθενημένο αστέρι 14ου μεγέθους, ορατός μόνο μέσα από τα μεγαλύτερα από τα ερασιτεχνικά τηλεσκόπια, μπορούμε να τον δούμε πολύ πιο φωτεινό και πιο κοντά αναλογικά - ο γιγαντιαίος Ποσειδώνας. Ο Ποσειδώνας είναι ο πιο μακρινός πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος, αφήνοντας στην άκρη ζώνη νάνων πλανητών, όπως ο Πλούτωνας και η Έριδα.

Κατά τη διάρκεια των επόμενων εβδομάδων ο Ποσειδώνας θα είναι περίπου 2800 εκατομμύρια μίλια (4.500 εκατομμύρια χιλιόμετρα) μακριά από τη Γη - τόσο μακρυά που αντανακλόμενο ηλιακό φως από τις παγωμένες κορυφές των σύννεφων του κάνει περίπου τέσσερις ώρες για να μας φτάσει. Σε αυτή την απόσταση η 33.000 μιλίων (53.000 χιλιομέτρων) διάμετρο του πλανήτη μειώνεται, αλλά εξακολουθεί να λάμπει με 7,9 μέγεθος - καθιστώντας τον αόρατο στο γυμνό μάτι, αλλά είναι ένας εύκολος στόχος για κιάλια.

Το κλειδί για την εξεύρεση αυτού του πλανήτη του εξωτερικού ηλιακού συστήματος είναι το πότε και το πού να κοιτάξετε.

Είναι αρκετά εύκολο να βρείτε τη γενική περιοχή του Ποσειδώνα, ο οποίος βρίσκεται μεταξύ του έναστρου φόντου του νότιου αστερισμού του Υδροχόου. Το δύσκολο κομμάτι είναι να εντοπίσετε ποιο από αυτά τα μικροσκοπικά σημεία φωτός είναι ο πραγματικός πλανήτης.

Ο πλανήτης υψώνεται πάνω από τον ανατολικό ορίζοντα μετά από τις 3 π.μ. τοπική ώρα και ανεβαίνει υψηλότερα μέχρι το ξημέρωμα στο βόρειο ημισφαίριο. Για εκείνους με λεπτομερούς χάρτες αστέρων και τηλεσκόπια εντοπισμού, οι συντεταγμένες είναι RA 22h 37.2m, Dec -9º 28.9′.

Ξεκινήστε το κυνήγι σας με ένα ορατό αστέρι χαμηλά στον ουρανό στον Αιγόκερο που ονομάζεται Ντενέμπ Αλτζέντι (Deneb Algiedi). Σχεδιάστε μια νοητή γραμμή προς τα αριστερά, μέχρι να χτυπήσετε το επόμενο αμυδρό ορατό αστέρι, Hydor (λ Υδροχόου) στον Υδροχόο. Ο Ποσειδώνας είναι περίπου το ένα τέταρτο της διαδρομής από το αστέρι Hydor στο αστέρι Deneb Algiedi. Ο διαχωρισμός μεταξύ του Hydor και του πλανήτη είναι περίπου 4 μοίρες, ελαφρώς μικρότερο από το πλάτος των τριών δακτύλων σας στο μήκος του βραχίονα. 

Ο καλύτερος τρόπος για να επιβεβαιώσετε την παρατήρηση σας είναι μέσα από ένα τηλεσκόπιο. Επικεντρωθείτε στο αντικείμενο στο οπτικό πεδίο και τοποθετήστε ένα προσοφθάλμιο υψηλής ισχύος. Εάν το αντικείμενο εμφανίζεται ως ένας μικρός μπλε-γκρι δίσκος και όχι ως ένα φωτεινό σημείο, τότε έχετε βρει τον Ποσειδώνα! 

Η πραγματική ικανοποίηση έρχεται από τη γνώση ότι παρακολουθείτε το πιο μακρινό μεγάλο πλανήτη στο ηλιακό σύστημα με τα δικά σας μάτια.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Τετάρτη, 14 Μαΐου 2014

Το Φεγγάρι Επισκιάζει Τον Κρόνο-The Moon occults Saturn: 14 May 2014

Photo Credit: Dean Hooper - Melbourne, Victoria, Australia
The Virtual Telescope Project, 14 May 2014

Για τους ουρανό-παρατηρητές
στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, το φεγγάρι εμφανίστηκε στην
πραγματικότητα να επισκιάζει τον Κρόνο – να περνάει μπροστά από τον πλανήτη και
να τον κρύβει. Από την Τετάρτη 14 Μάη, το φεγγάρι θα βρίσκεται σε φάση Πανσέληνου και θα εμφανίζεται κάτω και στα αριστερά του Κρόνου.




Νέα Βροχή Μετεωριτών Από Τον Κομήτη 209P/LINEAR: Καμηλοπαρδαλίδες Μαΐου

Photo Credit: Michael Jager

Φέτος, μια νέα συναρπαστική βροχή μετεωριτών - οι Καμηλοπαρδαλίδες Μαΐου - είναι πιθανό να έρθουν στο προσκήνιο. Και έρχονται σύντομα! Έχει προβλεφθεί για το βράδυ της 23 - 24 Μαΐου. Αυτή η πιθανή βροχή πηγάζει από τον κομήτη 209P/LINEAR, που ανακαλύφθηκε το 2004. Εάν οι προβλέψεις αυτές επαληθευτούν, η Γη θα μπορούσε να έχει βροχή από τα συντρίμμια αυτού του κομήτη, με αποτέλεσμα σε μια ωραία επίδειξη από μετεωρίτες ή διάττοντες αστέρες το βράδυ της 23ης Μαΐου και το πρωί της 24ης Μαΐου.

Το ρεύμα από τα σιντρίμμια δημιουργήθηκε από τον κομήτη το 1800. Οι άνθρωποι ήδη αποκαλούν αυτή την βροχή Καμηλοπαρδαλίδες Μαΐου, παίρνοντας το όνομά της από το σημείο που ακτινοβολούν από τον δυσδιάκριτο πολύ βόρειο αστερισμό της Καμηλοπάρδαλις. Θα είναι μια καταιγίδα μετεωριτών; Οι πιο πρόσφατοι υπολογισμοί λένε όχι, αλλά θα μπορούσε να είναι μία αρκετά ισχυρή βροχή για να σας συναρπάσει!

Πιο Συγκεκριμένα
Η νύχτα της κορύφωσης της βροχής προβλέπεται για τις 23 με 24 Μαΐου 2014. Μοντέλα δείχνουν ότι οι καλύτερες ώρες θέασης είναι μεταξύ 6 και 8 UTC στις 24 Μαΐου. Αυτό σημαίνει πως σε ώρα Αθήνας είναι μεταξύ 9 και 11 π.μ.!

Λόγω του χρόνου που προβλέπεται η εμφάνιση των μετεωριτών, οι παρατηρητές στο νότιο Καναδά και στις βόρειες ΗΠΑ είναι ιδιαίτερα καλά τοποθετημένοι για να δουν τους μετεωρίτες τις πρώτες πρωινές ώρες της 24ης Μαΐου (ή αργά το βράδυ στις 23 Μαΐου). Θα επαληθευτούν οι προβλέψεις αυτές; Δεν είναι πάντα 100 % αξιόπιστες και γι' αυτό όπου και αν βρίσκεστε στη Γη, αυτή η βροχή αξίζει μια δοκιμή την νύχτα της 23 - 24 Μαΐου.

Οι μετεωρίτες θα ακτινοβολούν από τον αστερισμό Καμηλοπάρδαλις, ένα πολύ σκοτεινό βόρειο αστερισμό. Το όνομά του προέρχεται από τις αρχές της Ρώμης , όπου θεωρήθηκε ως ένα σύνθετο πλάσμα, αφού περιγραφόταν ως έχον τα χαρακτηριστικά και από μια καμήλα και από μία λεοπάρδαλη. Σήμερα ένα τέτοιο πλάσμα το αποκαλούμε καμηλοπάρδαλη! Αφού οι μετεωρίτες σε ετήσιες βροχές παίρνουν τα ονόματά τους από τον αστερισμό από τον οποίο φαίνεται να ακτινοβολούν - και δεδομένου ότι αυτή η βροχή μετεωριτών θα μπορούσε να γίνει ένα ετήσιο γεγονός - οι άνθρωποι ήδη την αποκαλούν Καμηλοπαρδαλίδες Μαΐου.

Ο αστερισμός της Καμηλοπάρδαλης - ακτινοβόλο σημείο αυτής της βροχής μετεωριτών του Μάιου 2014 - βρίσκεται στο βόρειο ουρανό, κοντά στο βόρειο ουράνιο πόλο, καθιστώντας αυτή την βροχή μετεωριτών καλύτερη για το βόρειο ημισφαίριο παρά για το νότιο ημισφαίριο.






ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

Εντοπίστε Την Νεοανακαλυφθείσα Αδελφή Του Ήλιου

Photo Credit: NRAO

Όχι πια μόνος, ένας χαμένος συγγενής του ήλιου από παλιά φαίνεται να έχει βρεθεί 110 έτη φωτός από εμάς. Οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι θα τους επιτρέψει να εντοπίσουν την αστρική καταγωγή μας.

Ονομαζόμενο HD 162826, το φαινομενικά οικείο κίτρινο αστέρι πιστεύεται ότι έχει γεννηθεί στο ίδιο αρχαίο νέφος αερίου όπως ο ήλιος. Το ίδιο νέφος αερίου πιθανότατα γέννησε πολλά άλλα αστέρια.

Αλλά αν ο ήλιος ήταν πράγματι μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης αστρικής οικογένειας, που είναι όλοι τώρα;

Ενώ μερικά αστέρια όπως το HD 16826 βρίσκονται γύρω στην τοπική γαλαξιακή μας γειτονιά, οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι τα περισσότερα μπορεί να έχουν παρασυρθεί μακριά σε άλλα, πολύ πιο μακρινά μέρη του Γαλαξία μας.

Αν περισσότερα ηλιακά αδέλφια μπορούσαν να εντοπιστούν, έχουμε ελπίδες ότι με τη μελέτη τους θα μπορούσαμε να ξεκλειδώσουμε μερικά από τα μυστήρια που περιβάλλουν όχι μόνο το πώς και πού γεννήθηκε το ηλιακό μας σύστημα, αλλά και γιατί είναι τόσο φιλόξενο για τη ζωή.

Οι μελετητές πιστεύουν ότι υπάρχει μια μικρή πιθανότητα ότι από νωρίς, ο ήλιος και τα αδέλφια του μπορεί να είχαν αλληλοτροφοδοτήσει το ένα τα πλανητικά συστήματα του άλλου με ζωή.

Αλλά για την ώρα, οι μελλοντικές έρευνες διαστημικών τηλεσκοπίων, όπως η αποστολή Γαία της Ευρώπης θα πρέπει να βρει πολλά περισσότερα αστέρια από την οικογένεια του ήλιου για να διερευνήσει την υπόθεση.

Δείτε Μόνοι Σας

Τοποθετημένο στο βόρειο ανοιξιάτικο αστερισμό του Ηρακλή, το HD 162826, επίσης γνωστό ως HR 6669, δεν είναι πραγματικά ένα αστέρι που φαίνεται με γυμνό μάτι με μέγεθος 6.6, αλλά μπορεί εύκολα να φανεί μέσα από κιάλια από οπουδήποτε στο βόρειο ημισφαίριο.

Για να βρείτε το αστέρι, πρώτα στραφείτε στον αστερισμό του Ηρακλή. Το αστέρι βρίσκεται κατά μήκος μιας νοητής γραμμής που συνδέει τον αγκώνα και το χέρι της μυθικής μορφής του Ηρακλή, που ενσωματώνονται στον αστερισμό. Συγκεκριμένα, βρίσκεται περίπου στο ένα τρίτο από το δρόμο κατά μήκος της γραμμής μεταξύ των πολύ αμυδρών άστρων, θ του Ηρακλή και ι του Ηρακλή.

Ευτυχώς ο Βέγας - ένα από τα φωτεινότερα αστέρια στο σύνολο του ουρανού - είναι επίσης κοντά, προσφέροντας ένα βολικό οδοδείκτη για τον εντοπισμό του πρωτόγνωρου αδελφού του ήλιου. Το αστέρι είναι σκαρφαλωμένο περίπου 10 μοίρες πάνω δεξιά του Βέγα. Αυτός ο διαχωρισμός είναι ίσος με περίπου το πλάτος μιας γροθιάς στο μήκος του βραχίονα.

Όπως ο ίδιος ο Ηρακλής θα έλεγε, καλό κυνήγι! Μια αναζήτηση θα σας ανταμείψει με την ευκαιρία να θαυμάσετε ένα αστέρι που μοιάζει ακριβώς όπως το δικό μας ήλιο, όπως φαίνεται από τα βάθη του διαστήματος.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

Hubblecast 66: Hubble uncovers the secrets of the Ring Nebula

Photo Credit: NASA

Αυτό το λουλούδι είναι στην πραγματικότητα ένα Δακτυλιοειδές Νεφέλωμα, που ονομάζεται επίσης M57 και μπορεί να βρεθεί περίπου 2.000 έτη φωτός μακριά στον αστερισμό της Λύρας. Πρόκειται για ένα πλανητικό νεφέλωμα που εκτείνεται πάνω από ένα πλήρες έτος φωτός σε εύρος. Αυτό το είδος νεφελώματος σχηματίζεται όταν ένα άστρο σαν τον Ήλιο πεθαίνει και αρχίζει να αποβάλει το εξωτερικό του στρώμα από αέρια μακριά στο διάστημα. Η εκπληκτική δομή που βλέπετε στην εικόνα δημιουργήθηκε από τα στρώματα των απελαθέντων αερίων που προέρχονται από το κεντρικό άστρο που πεθαίνει. Οι επιστήμονες της NASA πιστεύουν ότι αυτό το αστρικό αντικείμενο ήταν ένα άστρο σαν τον Ήλιο. Η συγκεκριμένη εικόνα τραβήχτηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble. Η λεπτομέρεια είναι αρκετά εντυπωσιακή, δεδομένου ότι το Δακτυλιοειδές Νεφέλωμα είναι τόσο μακριά από τη Γη. Το χρώμα οφείλεται στην έντονη υπεριώδη ακτινοβολία, η οποία ιονίζει άτομα του αερίου, δημιουργώντας την πράσινη και την κοκκινωπή λάμψη. Το Μ57 δεν είναι ορατό με γυμνό μάτι. Μπορεί να φανεί πολύ ασθενώς με κιάλια και το δαχτυλίδι του γίνεται ορατό σε τηλεσκόπια. Οι εξωτερικές κοκκινωπές περιοχές κυριαρχούνται από ιονισμένο υδρογόνο, ενώ οι εσωτερικές γαλαζωπές αποχρώσεις που σχηματίζονται από διπλά ιονισμένο οξυγόνο.



Οι Επιστήμονες Ανακάλυψαν Καινούριο Στοιχείο: Ουνουνσέπτιο, Το Βαρύτερο Στοιχείο Που Δημιουργήθηκε

Ο 120 μέτρων μήκους γραμμικός επιταχυντής στο GSI,
ο οποίος επιτάχυνε τα ιόντα ασβεστίου που χρησιμοποιήθηκαν για να παραγάγουν το στοιχείο 117.
Credit: Universitaet Mainz

Οι επιστήμονες ανακοίνωσαν στις αρχές Μαΐου ότι έχουν δημιουργήσει και παρατηρήσει ένα νέο σούπερ-βαρύ στοιχείο - το στοιχείο 117, το οποίο έχει ονομαστεί προσωρινά "Ουνουνσέπτιο" (ununseptium). Το στοιχείο αυτό ήταν ένα από τα κομμάτια που λείπουν του περιοδικού πίνακα των στοιχείων, και θα μπορούσε να είναι μια γέφυρα για την μακρά αναζήτηση "του νησιού της σταθερότητας" των υπερ-βαρέων στοιχείων.

Το όνομα για το στοιχείο αυτό προέρχεται από το γεγονός ότι έχει 117 πρωτόνια στον πυρήνα του. Στοιχεία που περιέχουν τόσα πολλά πρωτόνια δεν δημιουργούνται φυσικά στη Γη. Αντίθετα, στο βαθμό που έχουμε ορίσει, ο μόνος τρόπος για να τα δημιουργήσουμε στον πλανήτη μας είναι συνθετικά σε εργαστήριο. Τελικά, αυτός είναι ο λόγος που αυτά τα στοιχεία ονομάζονται «υπερ - βαρέα» στοιχεία. Αυτή η "σούπερ -βαρέα" ταξινόμηση περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που προκύπτουν μετά από το Ραδερφόρντιο, το οποίο έχει 104 πρωτόνια στοιβαγμένα στο κέντρο. Ωστόσο, το ουράνιο, το οποίο έχει 92 πρωτόνια, είναι το βαρύτερο στοιχείο που μπορεί συνήθως να βρεθεί στη φύση. Οι επιστήμονες δημιουργούν γενικά τεχνητά στοιχεία που είναι βαρύτερα από το ουράνιο, τα οποία δημιουργούνται με την προσθήκη πρωτονίων στον ατομικό πυρήνα, μέσω πυρηνικών αντιδράσεων σύντηξης.

Σε γενικές γραμμές, όσο περισσότερα πρωτόνια και νετρόνια προστίθενται σε ένα ατομικό πυρήνα, τόσο περισσότερο ασταθή γίνεται ένα άτομο. Ως αποτέλεσμα, τα περισσότερα υπερ - βαρέα στοιχεία υπάρχουν μόνο για μικροδευτερόλεπτα ή νανοδευτερόλεπτα προτού διασπαστούν. Επειδή υπάρχουν μόνο για ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, είναι δύσκολο να βρεθούν πρακτικές εφαρμογές για τα εν λόγω στοιχεία. Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι μία "νησίδα σταθερότητας" υπάρχει κάπου στο περιοδικό πίνακα. Αυτό το νησί χαρακτηρίζεται από ένα σημείο στο οποίο τα υπερ - βαρέα στοιχεία γίνονται σταθερά και πάλι. Με τα χρόνια, οι ερευνητές έχουν δημιουργήσει βαρύτερα και βαρύτερα στοιχεία με ελπίδες να ανακαλύψουν πόσο μεγάλα μπορεί να είναι τα άτομα και να διαπιστωθεί με μία προσπάθεια αν υπάρχει ή όχι στην πραγματικότητα αυτή η "νησίδα". Αυτή η νεώτερη ανακάλυψη μας φέρνει λίγο πιο κοντά στο καθορισμό του αν υπάρχει πράγματι αυτό το νησί.

Το Ουνουνσέπτιο (Ununseptium) αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 2010 από μια ομάδα που εργάζεται στο Κοινό Ινστιτούτο Πυρηνικής Έρευνας στη Dubna της Ρωσίας. Ωστόσο, οι εκθέσεις αυτές απαιτούν προσεκτικές δοκιμές πριν να μπορούν να επαληθευθούν. Κατά συνέπεια, από τότε, οι επιστήμονες έχουν προσχηματίσει δοκιμές για να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη του νέου στοιχείου.

Το όνομα Ουνουνσέπτιο προέρχεται από το Λατινικό Ununseptium (un-un-septium) και σημαίνει ένα-ένα-επτά, δηλαδή ο ατομικός του αριθμός. Ανησυχείτε ότι Ουνουνσέπτιο μπορούσε να είναι η (ατυχής) μόνιμη ονομασία του νέου αυτού στοιχείου; Να μην ανησυχείτε. Μια επιτροπή από τη Διεθνή Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας (IUPAC), η οποία είναι η διεθνής οργάνωση που έχει την ευθύνη της επίβλεψης των εγκαινίων των νέων στοιχείων και την τυποποίηση της ονοματολογίας στη χημεία, θα εξετάσει τα πορίσματα και θα αποφασίσει αν θα αποδεχθεί επισήμως το στοιχείο 117. Με την ευκαιρία αυτή, θα δώσει και ένα επίσημο όνομα.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

Η Γη Από Τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS)

Photo Credit: NASA, ISS Earth Viewing Experiment


Η παρατήρηση των σύννεφων, από τα πιο αρχαία χόμπι, εισέρχεται στην σύγχρονη εποχή, χάρη στους αστροναύτες στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. 

Θέλατε πάντα να κάθεστε στο διάστημα και να βλέπετε καθώς η Γη γυρίζει νωχελικά από κάτω σας, ακριβώς όπως και οι αστροναύτες; Λοιπόν, η NASA προσφέρει το επόμενο καλύτερο πράγμα για να είναι κανείς εκεί αυτοπροσώπως, με την ευγενική προσφορά μιας σειράς υψηλής ευκρίνειας καμερών που έχουν εγκατασταθεί στο εξωτερικό του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού τον περασμένο μήνα.

Τώρα μπορούμε όλοι να απολαύσουμε μαγευτικά σε απευθείας σύνδεση πλάνα από τα σύννεφα, τους ωκεανούς και τις ηπείρους να πλέουν στις οθόνες μας ανά πάσα στιγμή. 

Οι τέσσερις πάντα ανοιχτές κάμερες υψηλής ευκρίνειας (HD), οι οποίες στεγάζονται σε περιβλήματα ελεγχόμενης θερμοκρασίας και πίεσης, ξεκίνησαν στις 30 Απριλίου. Αποτελούν μέρος ενός πειράματος για να καθοριστεί αν η τρέχουσα τεχνολογία καμερών μπορεί να επιβιώσει σε μακροχρόνια έκθεση στην ακραία ακτινοβολία του διαστήματος. Μπορείτε να δείτε τα αποτελέσματα: http://www.ustream.tv/channel/iss-hdev-payload

Οι μηχανικοί ελπίζουν ότι αυτή η δοκιμαστική λειτουργία θα βοηθήσει να προσδιοριστεί πώς οι μελλοντικές κάμερες μπορούν να παραμένουν αξιόπιστες κατά τη διάρκεια εκτεταμένων αποστολών, είτε σε χαμηλή γήινη τροχιά είτε σε μια πολυετή αποστολή στον Άρη.

Αν δείτε την τροφοδοσία σε αυτή την ιστοσελίδα του Johnson Space Center της NASA, μπορείτε επίσης να δείτε έναν παγκόσμιο χάρτη που δείχνει που πετάει ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός εκείνη την ώρα.

Παρακολουθήστε για αρκετή ώρα και θα δείτε εναλλαγή από κάμερες να δείχνουν διάφορες απόψεις της Γης, συμπεριλαμβανομένων ανατολές του ηλίου και ηλιοβασιλέματα κάθε 45 λεπτά.

Αυτό συμβαίνει γιατί το εργαστήριο σε τροχιά χρειάζεται μόνο 90 ​​λεπτά για να περικυκλώσει τη Γη, ενώ ταξιδεύει με περίπου 17.000 μίλια (27.359 χιλιόμετρα) ανά ώρα. Έτσι, μην εκπλαγείτε όταν η οθόνη σας σκοτεινιάζει για μεγάλα χρονικά διαστήματα, καθώς ο σταθμός πετάει στην νυχτερινή πλευρά του πλανήτη.

Έτσι, ενώ θα μπορούσαμε να ονειρευόμαστε μόνο να γίνουμε αστροναύτες, μπορούμε τουλάχιστον να απολαύσουμε την απίστευτη θέα από το διάστημα ανά πάσα στιγμή.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

Ένα Εικονικό Σύμπαν - A virtual Universe

Photo Credit: Illustris Collaboration

Όλοι αγαπούν τα κινούμενα σχέδια, ακόμα και οι κοσμολόγοι. Απλά τις αποκαλούν προσομοιώσεις!!
Ένα από τα πιο μεγάλα επιτεύγματα της σύγχρονης κοσμολογίας - η κατανόησή μας για το πώς εξελίσσεται το σύμπαν με τα άστρα, τους κόσμους και τους γαλαξίες - απεικονίστηκε για πρώτη φορά με ρεαλιστική προσομοίωση.

Ονομαζόμενο Illustris, η προσομοίωση έχτισε το σύμπαν από 10 δισεκατομμύρια μικροσκοπικούς κύβους τοποθετημένους μέσα σε ένα εικονικό κουτί μέτρησης περίπου 350 εκατομμύρια έτη φωτός σε κάθε πλευρά.

Μέσα στο εσωτερικό αυτών των κύβων προσομοιώθηκε κοσμολογικό αέριο, το οποίο ψύχει, συμπιέζει και διαμορφώνει νήματα γαλαξιών που μοιάζουν με αυτά που βλέπουμε σήμερα. Όπως εξελίχθηκε, το αρχικό σύμπαν του έμοιαζε με το πραγματικό, το οποίο είναι γεμάτο με μικρούς, δραστήριους γαλαξίες που αποκαλύπτονται από τις παρατηρήσεις του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble. 

Η προσομοίωση έχει ακόμη δρόμο να διανύσει, δεδομένου ότι δεν παράγει τις μεγαλύτερες από τις μαύρες οπές που έχουμε δει στο πρώιμο σύμπαν ή νάνους γαλαξίες που περικυκλώνουν τον Γαλαξία μας σήμερα. Όμως, η δημιουργία ενός ρεαλιστικού εικονικού σύμπαντος αερίων, αστεριών, μαύρων οπών και σκοτεινής ύλης είναι ήδη πραγματικότητα.


Κυριακή, 4 Μαΐου 2014

Τερατώδης Γαλαξίας Πετάει Αστέρια

Η απεικόνιση αυτή παρουσιάζει το σμήνος αστέρων HVGC-1 να διαφεύγει από τον υπεργίγαντα ελλειπτικό γαλαξία M87. Το HVGC-1 είναι το πρώτο σμήνος αστεριών που δραπετεύει και ανακαλύφθηκε από τους αστρονόμους.
Photo Credit: David A. Aguilar (CfA)


Ένας από τους μεγαλύτερους γνωστούς γαλαξίες στο σύμπαν, ο Messier 87 (M87), φαίνεται να έχει εκσφενδονίσει ένα ολόκληρο σμήνος αστεριών προς την κατεύθυνσή μας.

Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας: Ακόμα κι αν το σμήνος αστέρων κινείται κοντά στα δύο εκατομμύρια μίλια (3.200.000 χιλιόμετρα) ανά ώρα, όλη η δράση συμβαίνει περίπου 55 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη.

Οι αστρονόμοι άρχισαν να απορούν, αφού δεν είχαν ποτέ πριν δει ένα ολόκληρο σμήνος που περιέχει χιλιάδες αστέρια να εκτινάσσεται από γαλαξία που το φιλοξενεί.

Ονομαζόμενο HVGC - 1, το εκτινασσόμενο σφαιρωτό σμήνος είναι μια γιγαντιαία σφαίρα άστρων μερικές δεκάδες έτη φωτός σε εύρος. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι μπορεί να περιπλανηθεί λίγο πολύ κοντά σε μία από τις υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες στο κέντρο του γαλαξία M87. Η μαύρη τρύπα ίσως ενήργησε ως βαρυτική σφεντόνα, εκσφενδονίζοντας το δύσμοιρο σμήνος με μεγάλη ταχύτητα έξω στο βαθύ διάστημα.

Τα σφαιρωτά σμήνη, όπως το HVGC - 1, θεωρούνται κοσμικά απολιθώματα, επειδή περιέχουν μερικά από τα αρχαιότερα γνωστά αστέρια στο σύμπαν. Είναι συχνοί σύντροφοι στους περισσότερους γαλαξίες, συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας. Τουλάχιστον 150 σφαιρωτά σμήνη κυκλώνουν την περιφέρεια του Γαλαξία μας σαν ένα φωτοστέφανο.

Ο γαλαξίας Μ87 δεν περιέχει μία, αλλά δύο τεράστιες μαύρες τρύπες στην καρδιά του, το αποτέλεσμα μιας αρχαίας σύγκρουσης και συγχώνευσης με έναν άλλο γαλαξία. 

Και τι γίνεται με την τύχη του εξόριστου σμήνους; Οι αστρονόμοι λένε ότι προορίζεται για ένα μοναχικό μέλλον περιπλανώμενο στο διαγαλαξιακό χώρο για το υπόλοιπο του χρόνου του. 

Δείτε Μόνοι Σας

Το Μεσιέ 87 είναι ένας τιτάνας, που καίει φωτεινά με τη δύναμη έξι τρισεκατομμυρίων ήλιων. Ως εκ τούτου, είναι ένα από τους λαμπρότερους γαλαξίες στον ουρανό τη νύχτα με μέγεθος 8.6 και είναι ένας εύκολος στόχος, ακόμη και για τα μικρά ερασιτεχνικά τηλεσκόπια αυτή την εποχή του έτους.

Ο γιγαντιαίος ελλειπτικός γαλαξίας βρίσκεται στην ανοιξιάτικη Παρθένο, η οποία είναι τώρα ψηλά στον νότιο ουρανό το βράδυ. 

Η Παρθένος έχει τη φήμη ενός πραγματικού παράδεισου για τους κυνηγούς γαλαξιών. Υπάρχουν κυριολεκτικά δεκάδες γαλαξίες διάσπαρτοι σε αυτό το μέρος του ουρανού που είναι μέσα στην θέα των περισσότερων ερασιτεχνικών τηλεσκοπίων. Το M87 είναι ένας από τους λαμπρότερους στόχους και στην πραγματικότητα βρίσκεται ανάμεσα σε μια νοητή γραμμή που συνδέει δύο άλλους φωτεινούς γαλαξίες, τον Μ58 και τον M84.

Ο αστερισμός της Παρθένου έχει μια υψηλή συγκέντρωση γαλαξιών. Οι αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει ότι στην πραγματικότητα ανήκουν στην ίδια γιγαντιαία ομάδα που ονομάζεται το σμήνος της Παρθένου, το κέντρο της οποίας βρίσκεται περίπου 50 εκατομμύρια έτη φωτός από τον δικό μας Γαλαξία.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Πέμπτη, 1 Μαΐου 2014

Ηνίοχος: Ο Αρματηλάτης

Photo Credit: Jerry Lodriguss
Ο βόρειος αυτός αστερισμός απεικονίζει τον οδηγό ενός ιππήλατου άρματος, ενώ στην αρχική του μορφή απεικονιζόταν και το άρμα. Ηνίοχος σημαίνει αυτός που κρατά τα ηνία. Συνορεύει με τους αστερισμούς Καμηλοπάρδαλη, Περσέα, Ταύρο, Διδύμους και Λύγκα. Στην Ελλάδα είναι αμφιφανής και φαίνεται ολόκληρος τις χειμωνιάτικες νύχτες.

Είναι εύκολο να εντοπίσουμε τον Ηνίοχο χάρη στο κύριό του άστρο, την Αίγα. Σχηματίζει ένα συμπαγές τρίγωνο αστερισμών μαζί με τους Διδύμους και τον Ταύρο. Η Αίγα συχνά αναφέρεται και ως αστέρας της Αιγός. Είναι το έκτο σε λαμπρότητα αστέρι τον ουρανό, με φως παρόμοιο με εκείνο που εκπέμπεται από τον δικό μας Ήλιο. Δεν υπάρχει όμως καμία άλλη ομοιότητα μεταξύ τους. Η Αίγα είναι σχεδόν 100 φορές φωτεινότερη από τον Ήλιο και 10 φορές μεγαλύτερη από αυτόν. Τα δύο από τα τρία άστρα των Αιγιδίων, τα ε και ζ, είναι διπλά. Πρόκειται για δύο ψευδοδιπλούς αστέρες, η φωτεινότητα των οποίων περιοδικά εξασθενεί όταν το ένα άστρο αποκρύπτει το άλλο. Η παρατήρηση του με  κιάλια προσφέρει ένα εντυπωσιακό θέαμα, αφού ο Ηνίοχος βρίσκεται στον γαλαξία μας. Κοντά στο άστρο θ του Ηνίοχου, στην άκρη του Γαλαξία, μπορούμε να δούμε αρκετά λαμπρά ανοικτά σμήνη. 

Photo Credit: Tani Custodio

Σε 3 μοίρες στον Ταύρο και τον Ηνίοχο εκτείνεται το υπόλειμμα υπερκαινοφανούς Sh 2-240 ή Simeis 147. Αυτό είναι ότι έχει απομείνει από ένα αστέρι που εξερράγη περίπου 30.000 χρόνια πριν. Είναι τόσο αρχαίο που τα υπολείμματα έχουν επεκταθεί τόσο πολύ που το καθιστούν ένα από τα πιο εξασθενημένα αντικείμενα στον ουρανό τη νύχτα. 

Ο Ηνίοχος συνήθως ταυτίζεται με τον Εριχθόνιο, ο οποίος υπήρξε βασιλιάς της Αθήνας. Σύμφωνα με την μυθολογία, πατέρας του ήταν ο Ήφαιστος, ο θεός της φωτιάς, δεν είχε όμως μητέρα. Αυτό συναίβει επειδή ο Ήφαιστος πόθησε την παρθένα θεά Αθηνά και προσπάθησε να την αποπλανήσει. Εκείνη του αντιστάθηκε και κατάφερε να διαφύγει, ενώ το σπέρμα του Ήφαιστου έπεσε στην Γη. Μετά από λίγο καιρό από την Γη γεννήθηκε ένα αγόρι, ο Εριχθόνιος. Τυχαία τον βρήκε η Αθηνά, η οποία τον ανέθρεψε και του δίδαξε την ιππική τέχνη. Ο Εριχθόνιος εφηύρε το τέθριππο. Όταν αργότερα έγινε βασιλιάς της Αθήνας, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης καθιέρωσε τα Παναθήναια. Ο Ηνίοχος απεικονίζεται να κουβαλά στον αριστερό του ώμο μία κατσίκα, την θέση της οποίας υποδεικνύει το λαμπρότερο αστέρι του αστερισμού, Αίγα. Η Αίγα ταυτίζεται με την Αμάλθεια, την κατσίκα που θήλασε τον Δία όταν ήταν νήπιο. Στο αριστερό του χέρι ο Ηνίοχος κρατάει και τα μικρά κατσικάκια, τα οποία συμβολίζονται από ένα τρίγωνο αμυδρότερων άστρων και είναι γνωστά ως Αιγίδια. Κανένας μύθος δεν εξηγεί γιατί ο Ηνίοχος έχει μία κατσίκα στον ώμο του.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ειρήνη Μαντζουράνη

Athens Science Festival: Αστρονομία και Διάστημα

"Ανακάλυψε την επιστήμη στην καθημερινότητα σου!!"
Το 1ο Athens Science Festival είναι γεγονός!!! Από τις 30 Απριλίου μέχρι τις 4 Μαΐου στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων το πρώτο φεστιβάλ επιστήμης που γίνεται στην Αθήνα σε προσκαλεί να εξερευνήσεις τις επιστήμες που σε περιβάλλουν. Τιμή Εισιτηρίων 4 ευρώ.

Το Athens Science Festival διοργανώνεται από τον εκπαιδευτικό οργανισμό “Επιστήμη Επικοινωνία – SciCo” και το Βρετανικό Συμβούλιο, σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Υποτρόφων Ιδρύματος Ωνάση, το Υπουργείο Παιδείας, το Πάντειο Πανεπιστήμιο, το Αστεροσκοπείο και άλλα μεγάλα εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα.

Ακολουθώντας μεγάλα αντίστοιχα φεστιβάλ στην Ευρώπη και τον κόσμο, το 1ο Φεστιβάλ Επιστήμης και Καινοτομίας ενθαρρύνει τους ανθρώπους όλων των ηλικιών και υποβάθρων να ανακαλύψουν τον κόσμο γύρω τους. Μέσα από μια σειρά ομιλιών, προβολών, βιωματικών εμπειριών. Στόχοι του φεστιβάλ είναι:

  • να προωθήσει τις θετικές επιστήμες και να τις συνδέσει με την καθημερινή μας ζωή
  • να αναδείξει την εξαιρετική ερευνητική εργασία που πραγματοποιείται και στην Ελλάδα
  • να εμπνεύσει και να δημιουργήσει νέα πρότυπα από το χώρο των επιστημών
  • να αναδείξει την «ομορφιά» της επιστήμης και της έρευνας και να ψυχαγωγήσει μέσω αυτών

Οι ενότητες που καλύπτει το φεστιβάλ περιλαμβάνουν:
Φυσική, Χημεία, Βιοτεχνολογία- Γενετική, Γεωλογία, Μαθηματικά, Περιβάλλον-Βιώσιμη Ανάπτυξη, Ιστορία και Φιλοσοφία των Επιστημών, Υγεία, Διατροφή, Αστρονομία, Τεχνολογία, Επιστήμη Υλικών, Ρομποτική

ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΗ

Άκουσε τους ήχους τους διαστήματος, παρατήρησε τους πλανήτες με τηλεσκόπια, εξερεύνησε τους γαλαξίες μέσα σε ένα πλανητάριο, και αλλά πολλά, στο Athens Science Festival όπου η Αστρονομία έχει την τιμητική της.

Το σύστημα μέτρησης απόστασης με τη βοήθεια λέιζερ, LIDAR, που έγινε γνωστό όταν το χρησιμοποίησαν οι αστροναύτες της αποστολής Apollo 15 για να χαρτογραφήσουν την επιφάνεια της Σελήνης, θα χρησιμοποιηθεί στο χώρο του Athens Science Festival για να μετρήσει την ρύπανση της ατμόσφαιρας της Αθήνας.

Το Αστεροσκοπείο Αθηνών θα παρουσιάσει ένα online σύστημα παρατήρησης πυρκαγιών με την χρήση δορυφόρων, αποδεικνύοντας πως η δορυφορική εικόνα μπορεί να φέρει επανάσταση στην ανίχνευση των πυρκαγιών.

Ακόμα, φωτογραφίες από τα τηλεσκόπια της Πεντέλης και του Χελμού, προβολή ταινιών για την Αστρονομία αλλά και ηχητικά ντοκουμέντα από τα «τραγούδια της Γης», θα ολοκληρώσουν την περιήγησή μας στο μακρινό κόσμο του διαστήματος.

ΠΗΓΗ: athens-science-festival.gr